Op 18 mei 2017 hebben we het onder leiding van Marian Metselaar over emoties gehad waarmee mantelzorgerzorgers soms kunnen worstelen.

Er waren een twintigtal mantelzorgers die actief meededen aan een gevarieerd verzorgd programma. 

Er werden een aantal sheets besproken waarop actief werd gereageerd. Juist de interactie maakt een dergelijk thema bespreekbaar. Ook las Marian Metselaar een gedicht van Marinus van den Berg voor uit het boek: "Een warme jas voor mantelzorgers" van Ineke Ludikhuize, die bij iedereen binnenkwam: 

Grenzen
Je kunt niet altijd paraat zijn.
Je kunt niet altijd klaar staan.
Ook helpen kent grenzen,
ook er-zijn voor de ander kent grenzen.

Je hebt eigen tijd nodig.
Tijd om bij jezelf te zijn,
tijd om op adem te komen.

Niemand kan totaal worden opgeëist.
Alles heeft zijn eigen tijd en zijn eigen grenzen.

Je kunt elkaar beter helpen en tot steun zijn,
als de een de ander niet opeist,
maar een eigen tijd gunt.
Als je elkaar ook een eigen leven gunt.

De aanwezigen konden allen een afbeelding kiezen die ze had meegenomen en daarna kregen we de mogelijkheid om aan te geven waarom je juist die had uitgekozen. Je hoort dan dat iedereen zijn/haar eigen kijk op iets heeft en dat elk men uniek is. 

Al met al een geslaagde middag en het is zeker goed om een dergelijk onderwerp nog eens te bespreken en er dieper op in te gaan.